กระจงผาเป็นสัตว์สี่เท้า เท้าหน้ามีสี่นิ้ว เท้าหลังมีสามนิ้ว มีเล็บเหมือนกีบเท้า สีน้ำตาล กินพืชเป็นอาหาร มีขนาดเท่ากระต่าย มีหูกลมเล็ก ชอบอยู่กันเป็นฝูง เคลื่อนไหวรวดเร็ว
อาศัยอยู่ตามหินผา มันช่ำชองการปีนป่ายหน้าผาหรือต้นไม้เพราะที่ฝ่าเท้ามันมีเมือกที่ต่อมพิเศษในร่างกายผลิตออกมา ทำให้มันเคลื่อนไหวในที่ลาดชันได้ง่าย พบได้ตั้งแต่หุบเขาทะเลตายไปจนถึงภูเขาเฮอร์โมน

และเนื่องจากมันเป็นสัตว์เคี้ยวเอื้องแต่ไม่แยกกีบ มันจึงเป็นสัตว์มลทินดู เลวีนิติ 11:5

ปัญญาของตัวกระจงผาคือ การรู้จักตัวเองว่าอ่อนแอ และรู้จักป้องกันตัวเองให้ปลอดภัยจากผู้ล่าโดยการหาที่อยู่ในซอกหิน ซึ่งทำให้ศัตรูยากที่จะเข้าถึงตัวมันได้ ดู สดุดี 104:18

บทเรียนจากตัวกระจงผาก็คือ การรู้จักและยอมรับจุดอ่อนของตัวเอง และการระวังตัว เพื่อไม่ให้ศัตรูจู่โจมทำร้าย อนึ่ง เราต้องแยกแยะให้ได้ว่า ระวัง ต่างจาก ระแวง กล่าวคือ ระวังนั้นตั้งอยู่บนเหตุผลและความเป็นไปได้ที่จะเกิดเหตุร้ายขึ้น แต่ระแวงนั้นไม่มีเหตุผลที่ควร พระคัมภีร์สอนให้เราระวัง มิใช่ระแวง ดู สุภาษิต 22:3 ว่า คนสุขุมเห็นอันตรายและซ่อนตัวเสียแต่คนรู้น้อยเดินเรื่อยไปและรับอันตรายนั้น และ 1 โครินธ์ 10:12 ว่า เพราะเหตุนี้ คนที่คิดว่าตัวเองมั่นคงดีแล้ว ก็จงระวัง ไม่ให้ล้มลง ดูตัวอย่างของอากูร์ที่รู้ว่า ตัวเองแพ้ความมั่งคั่งและความยากจน
ดังนั้น จึงได้ระวังตัวและอธิษฐานขอพระเจ้าทรงปกป้องท่านไว้จากความมั่งคั่งและจาก ความยากจน ด้วยเกรงว่าท่านจะทำบาปต่อพระองค์

ที่มา
สมาคมพระคริสตธรรมไทย

© 2016 คณะคริสเตียนสานสัมพันธ์

nexusbanner