ต้นไม้ในพระคัมภีร์ - ประดู่

ต้นไม้ในพระคัมภีร์ - ประดู่

ต้นประดู่ (Almug/Algum) มาจากภาษาฮีบรูว่า Almuggim/Algummim ชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า Pterocarpus Santalinus หรือที่ถูกต้องควรเป็น ต้นจันทน์แดง (Red sandal wood of india) นั่นเอง

ประดู่เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลางในตระกูลถั่ว เนื้อไม้สีแดง เนื้อไม้แข็งและหนัก มูลค่าสูง เปลือกน้ำตาลดำ ยางสีแดงสด ดอกช่อสีเหลือง ผลกลมแแบนมีปีกเมล็ดเกลี้ยงสีน้ำตาลแดง ก้านใบมีขนนุ่มเนื้อใบคล้ายแผ่นหนัง ถูกกษัตริย์ฮีรามนำมาจากโอฟีร์ (แถบอินเดีย) พร้อมๆ กับทองคำ เพชรพลอย (2 พงศาวดาร 2:8-9)

ต้นประดู่ถูกนำไปทำเป็นเสาพระวิหาร ราชวัง บันได ใช้ทำฮาร์ป (เครื่องดนตรี) ขึ้นตามป่าเบญจพรรณปัจจุบันพบเฉพาะ ในรัฐอานธรประเทศ ใกล้มัทราส, ไมเซอร์ และใน ฟิลิปปินส์, อินเดีย, ศรีลังกา

เป็นต้นไม้ที่มักสับสนกับประดู่ป่า (Pterocarpus Macrocarpus Kurz) เพราะชื่อทางวิทยาศาสตร์ และลักษณะภายนอกคล้ายกัน

© 2016 คณะคริสเตียนสานสัมพันธ์

nexusbanner