Warning and Growth

Warning and Growth

มีใครในโลกนี้ที่ชอบถูกเตือนบ้าง
เป็นเรื่องปกติที่คำชม เป็นสิ่งที่คนอยากได้
รสชาติมันเหมือนขนมหวาน กินง่ายและให้ความอิ่มเอมใจ
แต่คำตักเตือนมันเหมือนยาขม
กว่าจะกลืนลงคอได้ ต้องกลั้นหายใจ ต้องตัดสินใจรับมันไว้

คำชมก็เป็นสิ่งดีที่ควรมีให้กันและมันอาจทำให้ใจยินดี มีกำลังใจ
แต่คำติและตักเตือนต่างหากที่สร้างประโยชน์ให้กับชีวิต
ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลง
เราไม่เห็นหน้าตัวเองชัดเจนฉันใด
เราก็มองเห็นความผิดและการตัดสินใจที่พลาดของตัวเองยากฉันนั้น

เมื่อเราเด็ก เราอยากได้คำชม
เมื่อโตขึ้นมาหน่อย เราอยากได้คำแนะนำ
แต่บางครั้งคนเรามักวิ่งหาคนที่แนะนำได้ตรงกับใจที่เราต้องการ
และมักเพิกเฉยคำแนะนำที่ขัดแย้งกับความตั้งใจของเรา

เด็กมักวิ่งหาคนที่เห็นด้วย
คนที่เติบโตมักวิ่งหาคนที่เตือนสติให้ยั้งคิด

ยิ่งชีวิตเราสูงมากขึ้นเท่าใด คำชมยิ่งวิ่งหาเรามากขึ้นเท่านั้น
แต่สิ่งที่ค่อยๆ หายไปจากชีวิตเรา คือคนที่กล้าเตือนเราตรงๆ
คนที่ประสบความสำเร็จยิ่งใหญ่ได้ในชีวิต
ส่วนใหญ่แล้วเขาจะมีบางคนที่กล้าเตือนเขาตรงๆ อยู่ใกล้ๆ ตัว
เพราะยิ่งคนชื่นชมเรา ก็ยิ่งยกยอเรา ยิ่งเออออ เห็นดีด้วยในทุกอย่างที่เราจะทำ
แต่มันเป็นภาพมายา ยิ่งชื่อเสียงความสำเร็จเรามีมากเท่าไหร่
ใจเราก็ไขว้เขวได้มากขึ้นเท่านั้น
เหมือนที่ดาวิดถูกนาธันตักเตือน
และเปโตรโดนเปาโลต่อว่า

ถ้าเราเป็นคนที่อยากเติบโตและชีวิตปลอดภัย
เราจะมองหาที่ปรึกษาที่เตือนสติเราได้
มากกว่าคนที่เห็นด้วยกับเราไปทุกอย่าง
และเราต้องรักษาคนเหล่านั้นไว้ในชีวิตเรา

สุภาษิต 15:32
บุคคลผู้เพิกเฉยต่อคำเตือนสติก็ดูหมิ่นตนเองแต่บุคคลผู้สนใจการทักท้วงก็ได้ความเข้าใจ
สุภาษิต 19:20
จงฟังคำแนะนำและรับคำเตือนสติ เพื่อเจ้าจะได้ปัญญาสำหรับอนาคต
สุภาษิต 13:18
ความยากจนและความอดสูมาถึงบุคคลที่เพิกเฉยต่อคำเตือนสติ แต่บุคคลที่สนใจคำตักเตือนก็ได้รับเกียรติ

© 2016 คณะคริสเตียนสานสัมพันธ์

nexusbanner